تا کی ننگ خفاش "کوچک زاده" بر تهران بزرگ؟!..

تهران بزرگ!... تهران شهر آهن پاره‫های بی‫وجدان!.. تهران شهر مردمان حیران!..

تو را چه شده که چنین ذلیلی خار و ناکسی پست و کوچک زاده‫ای رذیل از فرزندان شمر خونخوار، و از یزیدیان زمانه، و از موشهای پست طاعون تو را در مجلس نمایندگی می‫کند؟!..

مردکی که ابوجهل را ننگ می‫آید نامش را بدو عاریت دهد...

خفاشی شب پرست از نوادگان عبدالله بن سبأ؛ یهودی کینه توز حاقد، شده نماینده مردم تهران!..

تهران بزرگ!... یا تهران فقر و فحشا و صیغه!...

به خود اجازه نمی‫دهم بگویم: شرم بر تو بادا که چنین نماینده‫ای داری! چرا که می‫دانم این نماینده از بچه‫های صیغه‫ای و از هم اتاقیهای رئیس جمهور قلابی کشور است!

این دغل از رحم آن دغل بیرون پریده، و بر کول تو ای شهر مردمان حیران سوار شده!..

دو صد ننگ و تف بر این زبانی که بر مادر مؤمنان؛ بانوی دانشمند اسلام، همسر رسول خدا (صلی الله علیه وسلم) زبان دراز می‫کند..

دوصد درد و بلا بر جان تو ای توله‫ای که در مجلسی که نام اسلام را یدک می‫کشد، زبان پلیدت را بر مادر مؤمنان دراز می‫کنی..

بریده باد زبانت!.. خوار و ذلیل بادا پیروانت!.. ای دغل پست طینت.. تو را چه به نام مادر مؤمنان عائشه‫ای که قرآن در مدح او سوره نور سرود؟!..

تو ای ناکس بی‫مروت آیا نمی‫دانی لعن و نفرین تاریخ را با این حرکت پلیدت بجان خریده‫ای؟!

تهران بزرگ!...

بس است مدارا... بس است مهر سکوت بر لب زدن...

تهران بزرگ!...

تو بزرگتر از آنی که ویلگردی خیابانی از تخمهای مست صیغه و فحشای زمانه بر مسند تو بنشیند..

تهران بزرگ!...

جوانان پرشورت را تا کی در دامن خواب خرگوشی رها می‫کنی.. وقت آن رسیده که خون در رگهایت بجوشد، و به پاس دفاع از حریم پاک رسول خدا، از ناموس و عفت و شرف پیک آسمان بپا خیزی...

تهران بزرگ!..

نمی‫دانم چرا از خشم و غضب نترکیده‫ای. رذیلی پست فطرت، کوته فکری کور دل، در مجلس شورای اسلامی ـ عجب نامی بی‫نشان، عجب اسلامی که ناموس پیامبر آن حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه وسلم) را در آن هیچ بهائی نیست! ـ بلند می‫شود و با زبان ننگش بر ناموس رسول اکرم؛ بر همسر گرانبهایش که رسول خدا از آغوش او به دیدار یار شتافت، و جثمان طاهر و پاکش در خانه‫ی او دفن گردید، می‫تازد..

تهران بزرگ!..

اگر دل و جگرت از سنگ و فولاد است. بخدا سوگند که کوه و فولاد را نیز توان شنفتن توهین به ناموس پیک آسمان نیست..

ای سنگها بخروشید..

ای آهنها سکوت شرم آگین در هم شکنید..

وای شمشیرهای بران و ای تازیانه‫های دفاع بپاخیزید و این دهان پست را درهم شکنید، و این زبان ننگ دد شهوتران وحشی صفت را طعمه‫ی جهنم سوزان سازید... تا شود او عبرتی بهر زمانه..

خبر مربوط  : توهین نماینده تهران در مجلس، به ام المؤمنین عایشه صدیقه رضی الله عنها