چرا مادرم!
Added Date: 12/29/2009 6:47:46 PM
Bookmark and Share              Balatarin

من می دانم، می دانم امروزه تهمت زدن به دیگران مثل آب خوردن آسان شده، می دانم بسیاری از افراد، که مورد تهمت قرار می گیرند انسانهای پاک و بی گناه هستند، و می دانم اکثریّت آنها انسانهای با شخصیّتی هستند که از روی حسادت مورد تهمت قرار می گیرند، این را هم خوب می دانم کسانی که در پیشگاه خدا دارای آبرو و احترام خاصّی هستند و خود را به وسیله عبادت به خدا نزدیک کرده اند، خداوند به نحوی آنها را از آن تهمت تبرئه می کند و بی گناهی آنان را برای مردم ثابت می کند.

قبلاّ خوانده بودم حضرت یوسف علیه السلام وقتی به او تهمت زنا زدند خداوند توسّط یک شاهد، بی گناهی او را ثابت کرد.

هنگامی که مریم مادر حضرت عیسی علیه السلام مورد تهمت قرار گرفت، خداوند عیسی را که نوزادِ شیر خوار بود به سخن آورد تا با این معجزه ثابت کند مریم، بی گناه است.

جریج (مردی بود در بنی اسرائیل) هم یکی دیگر از کسانی بود که به سبب نفرینِ مادرش مورد تهمت زنا قرار گرفت ولی با تکلّم نوزاد شیر خوار، خداوند او را تبرئه کرد.

باری دیگر، قرآن از یک حادثه ی نگران کننده خبر داده و آن اینکه افرادی به یک انسان بی گناه دیگری، تهمت زنا زده اند امّا این بار خبری از شاهد و نوزاد شیر خوار نیست بلکه خداوند خودش وارد عمل شده و از آن شخص دفاع، و با عاملین برخورد نموده است.

علاقه مند شدم بدانم این شخصیّت بزرگ کیست که خدای بزرگ بدون اسباب، مستقیماً خود وارد عمل شده و در قرآن، اینگونه از او دفاع کرده و بی گناهی او را ثابت می کند!!!؟ طولی نکشید که او را پیدا کردم ، از دور او را دیدم ، خانمی بود جوان و با هیبت، صداقت به همراه محبّت ، متانت و سنگینی و علم و آگاهی در چهره اش موج می زد، یک قدم جلو تر رفتم تا بهتر او را ببینم ، یک دفعه جا خوردم، ، این خانم آشنا ست، بله؛ من او را می شناسم به نظرم تو هم او را می شناسی !! ، بله خودش است!! این که مادرم است!! بله این عایشه است!! مادر من! مادر تو!! و مادر هر مومنی!!؛ خدا او را در سوره احزاب آیه ۶ مادر مؤمنین معرّفی کرده است ، چشمانم پر از اشک شد و یکباره شروع کردند به باریدن، اوّلین باری بود که کنترل چشمانم را از دست داده بودم، با صدایی لرزان گفتم :مادر! خودت هستی؟ به تو اهانت کرده اند !؟ به تو تهمت زده اند!؟ باورم نمی شود! تو که جبرئیل بهترین فرشته خدا بر تو سلام کرد، تو که بهترین پیغمبر خدا با تو زندگی کرد وسر بر دامن تو به آسمانها عروج کرد!؟، به تو توهین کرده اند؟!!! مادرم با چشمی گریان جواب داد: بله فرزندم ، به من تهمت زده اند، به من!. آهی کشید و قضیّه را برایم تعریف کرد:

( من عایشه هستم، مومنین همه مرا می شناسند، پدرم ابوبکر، بهترین و قدیمی ترین دوست رسول خدا، لطف خدا بود که همسر پیامبر خدا باشم، همسر آخرین و بهترین پیامبر خدا، شوهرم تحت نظر خدا تربیت می شد و ما تحت نظر او، و چه خوب تربیت کنندگانی هستند خدا و رسولش . همسرم رسول خدا بخاطر تعدّد زوجات هربار که به سفر می رفت بین زنانش قرعه می انداخت، در سال ششم هجری غزوه بنی مصطلق رخ داد که در این سفر قرعه بنام من افتاد، صبح آن روز سفر شروع شد، در طول سفر من در کجاوه ( اتاقکی بر روی شتر) که مخصوص خانمها ساخته می شد بودم. موقع برگشت، در نیمه های شب قافله برای استراحت اتراق کرد، من برای قضای حاجت به دور از قافله رفتم وقتی برگشتم متوجه شدم گردنبند امانتی خواهرم نیست به این خاطر دوباره برگشتم و در آن تاریکی شب بدنبال گردنبند گشتم مدّتی طول کشید تا گردنبند را پیدا کردم سپس به سوی قافله آمدم امّا یکدفعه جا خوردم!، قافله نبود! آنها حرکت کرده بودند، آنها رفته بودند و اثری از آنها نبود! حیرت زده شدم ، داشتم فکر می کردم؛ خدایا حالا چه کار کنم؟، به دنبال آنها راه بیفتم؟ شاید بیشتر راه را گم کنم؟ سرِ جایم بمانم؟ یکدفعه یادم آمد در قافله ها رسم بود یک نفر عقب قافله حرکت می کرد و هنگامی که هوا روشن می شد جای اتراق قافله می پایید تا احیاناً چیزی در شب بجا نمانده باشد، ترجیح دادم سر جایم بمانم، همانجا ماندم ، مدّت زیادی گذشت، کم کم خوابم می آمد، همانجا خواب رفتم، امّا با شنیدن صدایی بیدار شدم یکی می گفت – انّا لله وانا الیه راجعون - دیدم صفوان ابن معطّل است او را قبل از نزول آیات حجاب دیده بودم. از شترش پایین آمد، شترش را برای من بر زمین نشاند، سوار شتر شدم، او پیشاپیش شتر حرکت می کرد و من به دنبالش، تا اینکه در هنگام ظهر به شهر رسیدیم، بخدا قسم در طول مسیر کلمه ای با هم صحبت نکردیم ، وارد حجره ام شدم و خدا را سپاس گفتم.

بعد از آمدن به مدینه به مدّت یک ماهی من مریض بودم، عبد الله بن ابی بن سلول رئیس منافقین به من تهمت زده بود و بعضی از مردم آنرا تکرار می کردند ولی من، از همه جا بی خبر بودم، هر چند احساس می کردم محبت پیامبر به نسبت من کمتر شده، امّا دلیلش را نمی دانستم تا اینکه شبی خاله پدرم، ام مسطح را دیدم، بعد از احوال پرسی گفت: ( خدا فرزندم مسطح را نابود کند) گفتم : چرا به فرزندت نفرین می کنی؟ گفت: مگر خبر نداری که او به تو تهمت زده است؟

دنیا بر دیدگانم تاریک شد، زبانم قفل شده بود، دنیا دور سرم می چرخید، خدایا چه دارم می شنوم؟ به من تهمت زده اند؟ مگه من چکار کرده ام؟ زنا؟ نه نه اصلاً! معاذ الله، باور کردنی نیست، دیگر هیچی نگفتم، به اتاقم داخل شدم و زدم زیر گریه، مریضی ام دو چندان شده بود، به رسول خدا و به پدر و مادرم گفتم : مردم در باره ی من چه صحبتهایی می کنند! به خدا قسم این حرفها همه اش دروغ است! من همسرِ رسولِ خدا، مادر مومنان و زنا؟! نعوذ بالله- امّا آنها فقط مرا دلداری می دادند و می گفتند: صبر کن که خدا همه چیز را برای همه واضح می کند.

من کاری جز گریه کردن نداشتم، لحظه ای اشک من قطع نمی شد، من فقط آیه { فَصَبْرٌ جَمِیلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ } حضرت یعقوب را تکرار می کردم.

از این تهمت بیش از یک ماه می گذشت . من فقط آرزو داشتم که خداوند بی گناهی مرا به شوهرم پیامبر خدا ثابت کند، از طریق خواب یا هر چیز دیگر، امّا انتظار نداشتم که در مورد من آیه نازل شود، و خود را خیلی کوچکتر از این می دانستم که خدای عظیم درقرآن از من دفاع کند. روز بعد در حالی که پدر و مادرم درکنارم ایستاده بودند رسول خدا با چهره ای بشّاش وارد اتاق شد و گفت : ( یَا عَائِشَةُ أَمَّا اللَّهُ فَقَدْ بَرَّأَکِ) ای عایشه خدا برائت تو را اعلام کرد. پدر و مادرم خیلی خوشحال شدند و به من گفتند: برو؛ و از رسول خدا تشکر کن! گفتم: من به غیر از خدا از هیچ کس دیگری تشکر نمی کنم.

در مورد من، این آیات نازل شده بود: ( و کسانی که این تهمت بزرگ را بوجود آوردند، گروهی از خود شما بودند. امّا گمان مبرید که این حادثه به ضرر شماست، بلکه به نفع شماست. هر کس به اندازه ای که در شیوع این تهمت دست داشته، بار گناه را به دوش می کشد، و کسی که منشا این تهمت بوده عذاب بزرگی در انتظار او خواهد بود(۱۱) چرا زمانی که این تهمت را می شنیدید مردان وزنان مومن نسبت به همدیگر خوش گمان نبودند؟ و چرا نگفتید که این تهمتِی بزرگ و دروغین است. (۱۲)تهمت زنند گان موظّفند چهار شاهد بیاورند، واگر چنین نکردند پس اینها نزد خدا دروغگویانند(۱۳) واگر فضل ورحمت خدا در دنیا و آخرت با شما نبود، یقیناً بخاطر دامن زدن به این تهمت، عذاب بزرگی شما را در می نَوَردید(۱۴)آن هنگامی که شما این تهمت را دهن به دهن می کردید و تکرار می نمودید در حالی که هیچ آگاهی به نسبت قضیه نداشتید. واین مساله را سبک تلقی می کردید در حالی که نزد خدا بسیار سنگین است(۱۵) چرا هنگامی که چنین خبری به شما رسید نگفتید اصلا شایسته ی ما نیست که این حرف را تکرار کنیم؟ و چرا نگفتید سبحان الله ” این تهمت بزرگی است؟(۱۶) خداوند وارد عمل شده و به شما اندرز می دهد که هرگز به چنین کارهایی برنگردید؛ اگر مومن هستید. (۱۷) و این چنین خداوند آیاتش را برای شما روشن می کند و خدا علیم وحکیم است(۱۸) ( سوره نــــــور )

مسطح پسر خاله ی پدرم بود، او مردی تنگ دست و عیال وار بود ودر مخارج زندگی، پدرم به او کمک می کرد، امّا چون او هم یکی از تهمت زنندگان بود پدرم گفت: به خدا قسم دیگر به او هیچ کمکی نمی کنم؛ که آیه ۲۲ سوره نور نازل شد: ( کسانی که دارای فضیلت و شخصیّت بزرگی هستند و از لحاظ مالی در فراخ اند، نباید قسم بخورند که بخشش خود را از نزدیکان و مستمندان و مهاجران در راه خدا قطع می کنیم بلکه باید عفو و گذشت کنند آیا دوست ندارید که خدا از شما عفو و گذشت کند؟ و خدا آمرزگار و مهربان است) سپس پدرم گفت: “چرا، دوست دارم خدا از من گذشت کند” و بخشش خود را به مسطح ادامه داد.

عبد الله ابن ابی ابن سلول که سر دسته ی منافقین بود زرنگ تر از آن بود که در ملأ عام این تهمت را برزبان بیاورد، اما بعضی از مسلمانانِ زود باور، فریبِ او را خورده بودند ودر هر جا تهمت را تکرار می کردند که تهمت در حق سه نفر بنامهای مسطح ، حسّان ابن ثابت و خانمی بنام حمنه بنت جحش ثابت شد ، که حد تهمت یعنی هشتاد ضربه شلاق بر آنها اجرا شد.)

مادر؛ از رسول خدا به ما بگو ، از آخرین لحظه های حیاتش، از لحظه ی وداع و خداحافظی؟

فرزندان عزیزم، خدا خیلی بنده نواز است. من بابت این تهمتِ ناجوانمردانه، رنجهای زیادی کشیدم، روزها و ماهها با گریه خوابیدم و با گریه بیدار شدم امّا بعد از گذشت این ایّام تلخ، بنده نوازی خدا را در اعماق قلبم احساس می کردم تا اینکه در لحظه ی آخر، رسول خدا برای گذراندنِ ایّام مریضی اش، از میان این همه خانه، اتاقکِ مرا انتخاب کرد . فرزندانم مرا ببخشید که نمی توانم جلو اشکهایم را بگیرم؛ در هنگام رحلتِ همسرِ عزیز و مهربانم ، من نشسته بودم و او به من تکیه زده بود و سرش را بر سینه من گذاشته بود، من اشک می ریختم و عرقها را از صورت مبارکش خشک می کردم، در این حالت برادر کوچکم عبدالرحمن وارد اتاق شد در حالی که مسواکی در دست داشت، در آخرین لحظه، خدا می خواست آب دهن من و پیامبرش با هم آمیخته شود و آخرین آبی که از گلوی پیامبر پایین می رود آب دهن من باشد، دیدم رسول خدا چشمانش به همان مسواک است، گفتم آن را برایت بیاورم؟ توان حرف زدن نداشت، سر تکان داد: بله، آن را از دست عبدالرّحمن گرفتم، و چون سفت بود گفتم :نرمش کنم ؟ با تکان سر : بله.با آب دهانم آن را خیس و نرم کردم و اندکی آن را جویدم و به دست رسول خدا دادم ایشان مسواک را بر دندان کشیده و می مکید. در لحظات آخر دست را در ظرف آب فرو می برد و بر صورت می کشید و می فرمود: لا إله إلا الله إن للموت سکرات و نهایتاً فرمود: الی رفیق الاعلی و سپس جان را به خالق تسلیم کرد در حالیکه سر مبارکش هنوز بر سینه ی من بود سپس بالشی آوردند و سرش را آرام بر روی بالش گذاشتم و زدم زیر گریه، جگرم از غم داشت پاره می شد امّا چکار کنیم که پیامبر خدا از زدن بر سر و صورت در هنگام مصیبت و پاره کردن گریبان نهی کرده بود. یکی دیگر از بنده نوازی خدا بر من این بود که جسد مبارک پیامبر در اتاق من دفن شد که حتّی بعد از وفات هم در کنار من باشد و تا قیامت هر کس که بخواهد با پیامبر خدا ملا قات کند به اتاقک مادرش هم یک سَری بزند. فرزندانِ عزیزم؛ من همه کسانی که ندانسته به من تهمت زده اند و اکنون پشیمان اند مثل مسطح، حمنه وحسّان ابن ثابت و هر کس دیگر، از ته دل می بخشم و حتّی خودم نیز از خدا ی بزرگ برای آنها طلب آمرزش می کنم . )

افک یعنی چه؟

أَفَکَ یَأْفِک وأَفِکَ إِفْکاً وأُفُوکاً وأَفْکاً وأَفَکاً وأَفَّکَ یعنی دروغ گفت، امّا نه دروغ معمولی، دروغی که با بهتان همراه باشد، در کذب ممکن است یک در صد آن درست باشد امّا در افک مساله از ریشه بی اساس است. در قرآن به شخصی که چنین دروغ هایی می گوید تهدید شده است:(وَیْلٌ لِکُلِّ أَفَّاکٍ أَثِیمٍ)

منافقین کسانی بودند که قلباً مخالف با ترقّی اسلام و مسلمین بودند، هر جا پیامبر پیروز می شد آنها به عزا می نشستند. چند بار نقشه ریختند که پیامبر خدا را ترور کنند امّا هر بار موفق نمی شدند نهایتاً تصمیم گرفتند رسول خدا را ترور شخصیّتی کنند تا در جامعه نتواند کمر راست کند، آنها منتظر فرصت خوبی بودند که نقشه شان را عملی کنند.

در غزوه بنی مصطلق، شیطان بزرگ عبدالله ابن ابیّ ( یهود به ظاهر مسلمان ) هم حضور داشت، او کاملاً رسول خدا و کجاوه ی حامل عایشه را در نظر گرفته بود و شیطان قدم به قدم با او مشورت می کرد تا اینکه عایشه بر اثر یک حادثه کوچک و ساده از قافله جا ماند و او تیر زهر آگینش را از کمان کینه ها رها کرد.

جای تعجب نیست که عایشه به این چنین امتحان سختی مبتلا شود زیرا:

عایشه مثل مریم عذراء و همچون حضرت یوسف باید امتحانهای سختی را پس بدهد تا درجات عالیه را کسب کند چنانچه پیامبرخدا (ص)فرموده است: (مَنْ یُرِدْ اللَّهُ بِهِ خَیْرًا یُصِبْ مِنْهُ)کسی که خدا به او اراده ی خیر دارد او را به مصیبت مبتلا می کند.

در ثانی با این امتحان، صف ِمسلمانان راستین از دروغین، و مغرض از مخلص جدا شد؛ ثالثاً مساله ی اخلاقی مهمّی به مسلمانان یاد داد که تا از مساله ای مطمئن نشده اند آن را تکرار نکنند.

حماقتی دیگر:

اتهام منافقین عصرِ رسول خدا به اهل بیت پیامبر، مادر مومنین عایشه کم بود که منافقین بعد از آن، یکی دیگر از اهل بیت پیامبر، مادر مومنان بنام ماریه قبطیه را مورد خنجر اتهام خود قرار دادند.

داستان دروغین:

می گویند روزی که ابراهیم فرزند ۱۸ ماهه رسول خدا از ماریه قبطیه از دنیا رفت پیغمبر خدا بسیار ناراحت و اندوهگین شد، شخصی گفت:

ای رسول خدا چرا اینقدر  ناراحتی، ابراهیم که از تو نبود! ابراهیم از جریح قبطی بود.

پیامبر خدا، خشمگین شد و حضرت علی علیه السلام را فرستاد که آن شخص را بکشد؛ او با دیدن حضرت علی پا به فرار گذاشت امّا در حین فرار از درختی بالا رفت که حضرت علی متوجه شد او اصلاً آلت تناسلی ندارد، از کشتن اش منصرف شد و نزد رسول خدابرگشت ، اینجا بود که آیات سوره نور نازل شد.

خورشید حقیقت می تابد:

تمامی مفسّرین ، سیره نگاران ، تاریخ نویسان و اجماع صحابه و تابعین برآنند که آیات سوره ی نور بدون شک و شبهه ای، در شان عائشه است، در ردّ تهمت افک از او.

علامه طبابائی صاحب کتاب المیزان در کتاب ارزشمندش داستان افک و شیوه نزول این آیات را در مورد عائشه ذکر کرده است.

آیة الله مکارم شیرازی در تفسیر نمونه آورده:

در مورد شان نزول آیات سوره نور دو روایت وجود دارد:

روایت اوّل در مورد برائت عایشه

روایت دوم در مورد برائت ماریه اما روایت اول قوی تر است، زیرا:

اولا: مطابق شأن نزول دوّم کسى که به ماریه تهمت زد، یک نفر بیشتر  نبود، در حالى که آیه با صراحت مى گوید: ( إِنَّ الَّذِینَ جَاءُوا بِالإفْکِ عُصْبَةٌ مِنْکُمْ ) (آنها که تهمت زدند گروهى بودند) که عصبه به گروهی بین ده نفر تا چهل نفر اطلاق می شود، و شایعه را آنچنان پخش کردند که تقریباً تمام شهر را فرا گرفت، و لذا ضمیرها همه به صورت جمع آمده است ، و این با شأن نزول دوم (ماریه)به هیچ وجه سازگار نیست .

ثانیا: این سؤ ال باقى است که اگر عایشه مرتکب چنین فعلی شده و قرآن هم او را تبرئه نکرده است ، پس چرا پیامبر (صلى اللّه علیه و آله و سلّم ) حد را بر او اجرا نکرد؟

ثالثا: طبق روایت دوّم چگونه امکان دارد پیامبر اکرم تنها با شهادت یک نفر حکم قتل را در مورد جریح صادر کند، در حالی که آیة با صراحت (بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَیعنی چهار شاهد را ) برای اثبات زنا می طلبد.

مجلسی در بحار الانوار ( جلد ۲۲ صفحه ۳۳۶)چنین می نویسد:

(وفی تفسیر النعمانی عن أمیرالمؤمنین علی علیه السلام ومنه الحدیث فی أمر عائشة و ما رماها به عبدالله بن أبی سلول و حسان بن ثابت ومسطح بن أثاثة ، فأنزل الله تعالى ” إن الذین جاؤا بالافک ” الآیة)

ترجمه( در تفسیر نعمانی از أمیرالمؤمنین علی علیه السلام روایت شده که داستان در مورد عائشه است به آنچه عبدالله بن أبی بن سلول وحسان بن ثابت ومسطح بن أثاثة به او تهمت زدند، پس خداوند آیه( إن الذین جاؤا بالافک) را نازل کرد.

ابن کثیردر البدایه و النهایه(جلد ۸ صفحه ۹۹) می گوید:

(وقد أجمع العلماء على تکفیر من قذفها بعد براءتها، واختلفوا فی بقیة أمهات المؤمنین، هل یکفر من قذفهن أم لا ؟ على قولین، وأصحهما أنه یکفر، لان المقذوفة زوجة رسول الله صلى الله علیه وسلم، والله تعالى إنما غضب لها لانها زوجة رسول الله صلى الله علیه وسلم، فهی وغیرها منهن سواء).

ترجمه: وحقیقتاً علما اجماع کرده اند :کسی که بعد از نزول ِآیاتِ سوره نور در موردِبرائتِ عایشه، باز به او تهمت بزند کافر است، امّا به نسبت بقیّه امهات مومنین اختلاف است که آیا کافر می شود یا نه؟ که بنا بر قول ارجح باز او کافر است، زیرا خداوند از تهمت زدن به ناموس پیامبر خشمگین می شود که در این صورت عایشه با بقیه همسران فرقی نمی کند)

اگر قضیه درست باشد :

۱- رسول الله به عنوان آخرین پیغمبر مبعوث شده تا اخلاق وامانت داری را به جهانیان بیاموزد؛ اگر قرار باشد اعمال خلاف عفّت و خیانت از خانواده ی خودش سر بزند و نتواند حتّی بر همسر خود، تاثیر مثبت بگذارد از سایر مردم چه انتظاری می رود؟

۲-علم خدا بر همه چیز احاطه دارد تا جایی که در اوّل دنیا از آخر دنیا (قیامت) سخن می گوید؛ اکنون چه شده که علم خدا در انتخاب همسر خوب برای پیغمبرش به خطا رفت، آیا (نعوذ بالله ) نمی دانست که این زن در آینده به بیراهه می رود؟ پس چرا اجازه داد پیغمبرش با او ازدواج کند؟

۳- اوّلین مخاطب قرآن برای اجرای احکام و عملیّاتی ساختن آن ، خود پیغمبر است، حال خدای بزرگ در همین سوره ی نور می فرماید الْخَبِیثَاتُ لِلْخَبِیثِینَ وَالْخَبِیثُونَ لِلْخَبِیثَاتِ وَالطَّیِّبَاتُ لِلطَّیِّبِینَ وَالطَّیِّبُونَ لِلطَّیِّبَاتِ) معنی: ( زنان بدکاره برای ازدواج، مناسب مردان بدکاره هستند و مردان بدکاره مناسب زنان بدکاره؛ و زنان پاکدامن برای مردان پاک هستند و مردان پاک برای زنان پاکدامن) پس کسی که عایشه را زیر سؤال برد (نعوذ بالله) به رسول الله صلی الله علیه و آله اهانت کرده، و کسی که به پیغمبر خدا توهین کرد به خدا هم اهانت کرده است. و اهانت به خدا یعنی….

۴- خداوند، عایشه و بقیه ی زنان پیغمبر را به عنوان مادر مؤمنان و اهل بیت نبوّت معرفی کرده است ، چطور ممکن است خداوند به یک شخص بی لیاقت، این همه رفعت درجه عطا کند؟!!

۵-رسول خدا، صفوان ابن معطّل را برای حراست از قافله در آخر لشکر قرار داد، و پیغمبر می دانست در یک لشکر احتمال رخداد حوادث از قبیل گم شدن اشیاء و حتّی جاماندنِ انسانی وجود دارد پس طبیعتاً رسول خدا یکی از بهترین افرادش را برای این کار انتخاب می کند نه شخص فاسد.

۶- ممکن است همسرِ بعضی از پیامبران مسلمان نشده باشند ولی شایسته هیچ پیامبری نبوده که زنش فاحشه باشد. در منهاج السنه جلد هفتم صفحه ۱۹۳ چنین می خوانیم: (خیانة امرأة نوح لزوجها کانت فی الدین فإنها کانت تقول إنه مجنون وخیانة امرأة لوط أیضا کانت فی الدین) زن پیامبر نوح و پیامبر لوط خائن بودند اما خیانت هر دو در پذیرش دین وهمکاری با مشرکین بود نه خیانت در فراش، پس همین طور شایسته نیست که آخرین پیامبر خدا همسرش فاحشه باشد.

آنچه از رخداد قضیّه ی افک می آموزیم:

۱- بدون تحقیق نباید هر سخنی را پذیرفت.

۲- دامن زدن به شایعات وپخش آن ممنوع است.

۳- مؤمن باید مشکل و مصیبت برادر و خواهر مسلمانش را مشکل خود بداند .

۴- گمان نیک و حسن ظن باید در جامعه حکمفرما باشد.

۵- کسی که در مصیبتی افتاده، باید آن را دلداری و تسلّی داد و از قشنگترین کلمات و جملات استفاده کرد.

۶- گاهی اوقات، اتّهامات از سوی اطرافیان و نزدیکان شکل می گیرد، که باید مراقب افراد ماحول باشیم.

۷- اگر با خدا در ارتباط هستید مصیبتها را ناگوار ندانید.

۸- مشکلات، انسان را ارزشمند می کند، کوزه ای ارزشمند تر است که در کوره رفته باشد.

۹- مسلمانان ساده لوح و زود باور قربانی عملی شدن نقشه های مغرضین می شوند.

۱۰- اگر فرد تهمت زننده نتوانست برای صحّت ادعای خودچهار شاهد بیاورد باید تنبیه بدنی شود تا برای دیگران درس عبرت باشد.

۱۱- وجود امنیّت و آسایش در جامعه، از فضل و رحمت خداست.

۱۲- بازی با آبرو و حیثیّت مردم جرم بزرگی است.

۱۳- نشر شایعه از گناهان کبیره است به هر طریقی که باشد زبان، رادیو، تلویزیون، مجلّه ، روزنامه و غیره

۱۴- بازگویی داستانهای عبرت انگیز منافع زیادی برای مؤمنین به همراه دارد.

۱۵- برخلاف عقیده معتزله، خداوند حتّی به جزئیّات زندگی بندگان هم آگاه است.

۱۶- ارشادات خدای متعال در مرحله اوّل برای آسایش خود انسانهاست.

۱۷- افرادی که به هر صورت دنبال لکّه دار کردن اهل بیت پیامبر هستند عذاب دردناکی در انتظار آنهاست.

۱۸- پروردگار بسیار بخشنده است و توبه ی توبه کنندگان از آن را می بخشد.

۱۹-فضل و بخشش ابوبکر ، واینکه در مقابل اشتباه دیگران باید گذشت را پیشه کرد.

۲۰- اگر کسی طالب بخشش الهی است باید نسبت به دیگران بخشش داشته باشد .

۲۱- تهمت زدن به مؤمنین و مؤمنات، لعنت خدا را در دنیا و آخرت به همراه دارد.

۲۲- ازدواج مردان پاکدامن با زنان فاحشه ومردان فاحشه با زنان پاکدامن ممنوع است مگر اینکه توبه کرده باشند.

۲۳- خداوند به مؤمنانی که به ناحق مورد تهمت قرار می گیرند اجر مضاعف می دهد.

نامش عایشه، کنیه اش امّ عبدالله، پیغمبر خدا(ص) بعد از هجرت با او ازدواج کرد، زمانی که پیامبر وفات نمود ایشان هیجده سال داشت، و خود در سال ۵۸ هجری یعنی چهل سال بعد از پیامبر، در شب هفدهم رمضان بعد از نماز وتر دار فانی را وداع گفت، ابوهریره بر او نماز جنازه خواند. عایشه ۲۲۱۰ حدیث از پیامبر نقل کرده که ۱۷۴ حدیث متفق علیه می باشد.

گرد آورنده: زکریا عطری.

منبع : سایت مجتمع علمی  فرهنگی سلطان العلماء بندر لنگه

 

Reader Count
3247

Bookmark and Share              Balatarin
 
Saturday 10 July 2010 05:07:42 GMT
روح الله 
آی سنی نیوز مادر همه مومنان فاطمه زهرا است نه عایشه بنت ابوبکر کذاب.
Tuesday 22 June 2010 07:06:47 GMT
مهدیه  
من همچین حقی به خودم نمی دهم که در حال حاضر کسی رو متهم به کفر کنم همانطور که شما اجازه ندارید چه برسد به اینکه راجع به همسر پیامبر نسبتی ببندم اما این رو هم نمی پذیرم که ایشان هیچ اشتباهی نکرد یعنی معصوم بود مادر ما حضرت فاطمه عصمت داشت
Sunday 20 June 2010 10:06:17 GMT
مهدیه 
کاش نظراتی را که هیچ توهینی در آنها وجود نداشت را هم می گذاشتید چون همه آنها را با استدلال خودم نوشتم و توهین نکردم
سنی نیوز: تا جایی که بنده بیاد دارم تمامی نظرات محترمانه و مستدل را نشر کرده ایم اما اگر شما با جملات زیبا و فریبنده بخواهید مادر مومنان را تنها به خاطر یک اختلاف نظر و سلیقه با حضرت علی،(که در نتیجه با دخالت آشوبگران منافق و مجوس ویهود که خود را به دروغ همراه و پیرو امام علی میدانستند به جنگ کشیده شد و پس از پایان جنگ حضرت علی با احترام کامل مادرش عایشه را مهمانی نمود وسپس به مدینه فرستاد) نعوذبالله ایشان را یعنی مادرمان را کافر و مرتد و یا ... بنامید ، مطمئن باشید ما هرگز اجازه چنین گستاخی و توهین را به هیچ کس نخواهیم داد.
این را بدانیم که خداوند میفرماید: "تلک امه قد خلت لها ماکسبت و لکم ما کسبتم و لاتسئلون عماکانوا یعملون"

با تشکر از شما خواهر گرامی
Wednesday 6 January 2010 12:01:01 GMT
سارا 
در جواب با اقاي فاروق امكان ندارد دين شيعه مطالعة كرده باشي و قانع بشي واگر تو واقعا سنی بودی انقدر این دین واضح است چون مرجع اول انها قران است بعد کتابهای دیگه عکس شیعه .  
Saturday 2 January 2010 12:01:30 GMT
فاروق 
سلام من سنی بودم خیلی کارها در سنیها می دیدم که برام قانع کننده نبود پس منابع اصلی شیعه وسنی رامطالعه کردم و نتیجه این مطالعه این شد من شیعه شدم
Wednesday 30 December 2009 10:12:34 GMT
سارا 
سلام من شیعه بودم خیلی کارها در شیعه می دیدم که برام قانع کننده نبود و هنگامیکه می دیدم اهل سنت این بدعتهای ما را ندارند مشتاق شدم دینشان را مطالعه کردم و نتیجه این مطالعه این شد من سنی شدم متوجه شدم شیعه مثل دین یهودها و مسیحیها تحریف شده است  
Wednesday 30 December 2009 10:12:32 GMT
سارا 
سلام من شیعه بود خیلی کارهای در شیعه می دیدم برای قانع کننده نبود و هنگامی می دیدم اهل سنت این بدعتهای ما را ندارند مشتاق شودم دینشان مطالعه و نتیجه این مطالعه این شد من سنی شدم متوجه شدم شیعه مثل دین یهودها و مسیحیها تحریف شده است  
 
Name:
Comment Body: